श्याम मनोहर यांची कादंबरी, “आहाहा” - भाग ६ ते १०

“आहाहा” चा सहावा भाग... ”शंभर श्रीमंतांची यादी"

आता कादंबरीचा पुढचा भाग! वस्तूंची रेलचेल, नात्यांची चाकोरी, चाकोरीतली नाती, आजूबाजूच्या सर्वच गोष्टींचा नीट बघायला गेलं तर एक पॅटर्न आहे. व्यक्तिरेखा कितीही वेगवेगळ्या असल्या तरी प्रत्येकाचा एक पॅटर्न आहे. अजून तरी कादंबरीत व्यक्तिरेखा सापडत नाहीत. वेगवेगळ्या प्रकारच्या व्यक्तींचा एक पॅटर्न सापडतो. 

वयाच्या सेहचाळीसाव्या वर्षी मलाही आयुष्य कळतं. मलाही पॅटर्न ओळखू येतात. लेखक शब्दात मांडून मी जे ओळखतो त्याला दुजोरा देतो. वाचक म्हणून मला लेखकाकडून अजून काहीतरी हवंय. सभोवताला कडे पाहण्याचा अजून नेटका दृष्टिकोन हवाय. सभोवतालाची सर्जरी मी सुद्धा करू शकतो. कदाचित मी या कादंबरीचा योग्य वाचक नसेन.

“आहाहा” चा सातवा भाग... ”संपत्ती"

काल एका कविता संग्रहाच्या प्रकाशनाला गेलो होतो. समीक्षक आणि प्रमुख पाहुणे म्हणून आलेले कवी यांनी कविता संग्रहा बद्दल, कवी बद्दल भाषणे केली. अत्यंत अकॅडमीक... साहित्यिक समीक्षेचे सर्व नियम पाळत, आशय, आकृतीबंध, जाणीवा, नेणीवा, कवितेचे उगमस्थान, कवीच्या संवेदना अशा अनेक गोष्टींना स्पर्श करत आपले म्हणणे मांडले. असं वाटलं किती वर्षे हे असंच चालू आहे. याशिवाय वेगळ्या पद्धतीने कवितेवर बोलता येणार नाही का? हा प्रकाशनाचा सोहळ्याचा आकृतीबंध आहे का? २०२६ मधे पण अशा पद्धतीनेच गोष्टी होणं गरजेचं आहे का? अशा भाषणातून खरच प्रेक्षकांशी संवाद होतो का?

मी तरी या कादंबरी बद्दल नेमकं काय लिहितोय? ही समीक्षा नाही. मला ही कादंबरी वाचून, गोष्ट सांगण्याच्या कलेबद्दल काही शिकता येतंय का हा उद्देश. 

एक निवृत्त उपसंपादकाचा अंजिओप्लास्टी नंतर मृत्यू होतो. उपसंपादकाचे निवृत्ती नंतरचे कार्यरत राहण्याचे सर्व प्लान या मृत्यू बरोबरच संपतात. 

“आहाहा” चा आठवा भाग... ”हत्या"

चित्रपट हा काही फक्त गोष्ट सांगण्यासाठी नाही, चित्रपट एक अनुभवही देऊ शकतो असा एक मतप्रवाह आहे. याच मतप्रवाहामधून ही कादंबरी पण पहावी लागेल. 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Zindagi (without ‘soul’) Na Milegi Dobara

After the release Farhan Akhtar on his tweeter account said, “It’s so fantastic that everyone loves the poems in ZNMD. Thank you pa for injecting soul into the film with your gifted hand.” Undoubtedly, poems recited by Imran and penned by his ‘pa’ ‘inject soul’ into the film, and it’s the poetry in the film which saves the film from becoming a clichéd story of three friends. The poetry in ZNMD certainly gives philosophical touch to the film Effective, extensive and exact usage of the poems and poetry recitation is quite a rare phenomenon in Hindi films. Largely filmmakers prefer poetry in the form of songs and hardly anyone thinks that poetry recitation can be used as an effective technique in the film. Indeed the poems in the film take the film to another level but my question here is, do really characters and their respective journeys in the film reach to the level of the messages which poems emanate? Do the characters in Zindagi Milegi Na Dobara inhale the same air which its p...
Read more

Why 'Dev D' and not 'Devdas'?

The first question arose in mind when I heard that Dev D is based on Sharatchandra’s Devdas was why the film is titled as ‘Dev D’. Well if the director might have thought that the title would be creative enough to attract audience to the theatres, let me clarify, personally for me the only compulsion to watch Dev D was Anurag Kashyap being its director and not the title of the film. But the ‘title mystery’ got solved once I watched the movie. Anurag’s protagonist ‘Dev’ doesn’t become ‘complete’ Devdas as in the end, he decides to lead his life in positive manner with the help of ‘Chanda’ (In the final scene Dev wears Chanda’s helmet for protection while driving and heads towards court to confess his misdeed). Anurag’s Dev who almost treads the path of Sharatchandra’s Devdas, finally chooses not lead it further and evades himself from becoming the ‘Devdas, ’the classic tragic hero. Thus he remains just Dev D.
Read more

Udaan was perfect except ‘that’ scene

As expected Udaan was a perfect experience! In the world of escapist bollywood masala films, Udaan has set the perfect example of healthy entertainment. When filmmaker remains truthful to characters and the context of the film, a magical film like Udaan is born. After watching the film when I came out of theatre I was thoroughly elated, but later, just one scene from the film kept on pestering me. I thought either the scene was loosely scripted or I failed to understand it. The scene is in later half of the movie. Bhairavsingh, Rohan’s father is all prepared to meet the officials of bank or some important organization who have come to visit his plant. The way he is dressed up and the way he talks to them its very clear that his fate is dependent on the meeting. After the initial interaction Bhairavsingh requests officials to actually visit the plant. As he is about to usher them to the plant, he gets a call from Arjun’s (Rohan’s step brother) school. A lady on phone informs Bhaiavsingh...
Read more